บันทึกทริปเวียดนาม

ทริปบริษัทปีนี้ได้เดินทางไปต่างประเทศเป็นครั้งแรก ซึ่งประเทศจุดหมายก็คือเวียดนามตามหัวเรื่องนั่นเอง ส่วนตัวแล้วคิดว่าถ้าจะเที่ยวในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้คงจะไปประเทศลาวก่อนเพราะน่าจะพอคุยกันรู้เรื่องโดยไม่ต้องผ่านภาษาอังกฤษ ส่วนประเทศอื่นๆ ที่มีภาษาเป็นของตัวเองก็คิดมาตลอดว่าเอาไว้ก่อน แต่จับพลัดจับผลูก็ได้มาทำความรู้จักกับเวียดนามโดยบังเอิญซะงั้น

พอมาจริงๆ ก็พบว่าพอจะสื่อสารถูๆ ไถๆ ไปได้ ตามสถานที่ท่องเที่ยวอย่างน้อยต้องมีอยู่หนึ่งคนที่สื่อสารเป็นภาษาอังกฤษได้ และคนนั้นก็อาจจะต้องถูกดึงไปดึงมาเวลามีนักท่องเที่ยวต่างชาติมารุม เพราะเพื่อนๆ จะเรียกไปถามตลอด (ฮา) ส่วนบ้านเมืองเค้าก็รู้สึกว่าใกล้เคียงกับเรามากๆ แต่ถนนหนทางตามตรอกซอกซอยรู้สึกว่าสะอาดกว่าที่คิด ถือว่าประทับใจในระดับนึงเลยแหละ

เอาจริงๆ ก็เจอ culture shock นิดหน่อยตอนมื้อเที่ยงของวันแรกที่ไปร้านบุฟเฟ่ต์อาหารนานาชาติที่ราคาไม่แพงมาก (หัวละ ~300,000 VND) แต่ก็พบกับคนจำนวนมากกกกกกในร้านนั้นเช่นกัน ซึ่งความช็อคคือ พอคนล้นโต๊ะแล้วมันก็กลายสภาพเป็นเหมือนฟู้ดคอร์ทบ้านเราเลย จะนั่งตรงไหนก็นั่ง ที่เหลือก็แบ่งๆ กันนั่ง อาหารบางอย่างก็ไม่ค่อยร้อน คนมารุมตักบางอย่างก็อาจจะดูเละๆ นิดนึงอะไรแบบนั้น แต่มื้ออื่นๆ ที่คนไม่ได้แน่นขนาดวันแรกก็ปกติดี

อีกสิ่งที่ไม่ค่อยแปลกใจคือนักท่องเที่ยวเป็นชาวไทยเยอะมากกก และหลายๆ ที่ก็เปิดเพลงไทยต้อนรับกันอย่างเมามัน ส่วนเรื่องที่แปลกใจนิดหน่อยคือนักท่องเที่ยวเกาหลีก็เยอะไม่แพ้ไทย อีกทั้งยังเจอแบรนด์รถเกาหลีตามท้องถนนเยอะจนต้องมาลองค้นดูประวัติศาสตร์จนเจอว่าชาวเกาหลีจำนวนหนึ่งเข้ามาอยู่ที่เวียดนามตั้งแต่ช่วงสงครามเวียดนามนู้น แล้วก็สืบต่อมายังรุ่นใหม่ๆ ที่มีทุนเกาหลีมาลงทุนในธุรกิจหลากหลายประเภทที่เวียดนามในปัจจุบัน

ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้ไปเมืองหลวงโฮจิมินในครั้งนี้ แต่ก็รู้สึกว่าโชคดีที่ได้มาเยือนดานัง-ฮอยอัน และได้สัมผัสความคลาสสิคและโมเดิร์นไปในคราวเดียวกัน ส่วนเรื่องอื่นๆ อย่างการใช้รถใช้ถนนที่ได้ยินเสียงเล่าลือมาก็จริงตามนั้น ไม่น่าจะต้องรีวิวเพิ่มเติม ก็ขอส่งท้ายไปด้วยประมวลภาพสถานที่ต่างๆ ที่ไปมาเลยละกัน