เนื่องจากช่วงนี้ชีวิตเหมือนจะดี โลกเหมือนจะสดใสขึ้นมานิดนึง ก็เลยมาอัพบล็อกไว้หน่อย เวลากลับมาย้อนดูจะได้เห็นว่าไม่ได้อัพบล็อกเฉพาะตอนเศร้านะเว้ย 55
แต่ก็นั่นแหละ ถึงมันจะดีแต่เราก็ไม่รู้ว่ามันจะดีไปอีกนานมั้ย สุดท้ายจะเป็นยังไง แต่แค่ตอนนี้มันดีก็ดีพอสำหรับชีวิตปัจจุบันแล้วแหละ เคยคิดว่าตัวเองจะชินชากับความเหงาและไม่คิดอะไร พอเอาเข้าจริงก็ชินได้แหละ แต่มันไม่ชา มันเป็นอะไรที่รู้สึกเฟลๆ ความเหงาที่เกิดจากการอยู่กับตัวเองมากเกินไปหรอ.. ก็ไม่รู้สิ แต่มันก็แกล้งทำเป็นไม่รู้สึกอะไรได้แค่ระดับนึง เดี๋ยวๆ ทำไมวกมาบ่นราวกับจะเริ่มดราม่าได้ บล็อกนี้จะพูดถึงอะไรดีๆ ไม่ใช่หรออ
วันนี้ก็จะมาแปะเพลงที่เป็นหนึ่งในเพลงโปรด จำได้ว่าตอนดูครั้งแรกในโรงหนังชอบมาก อินไปกับเพลงพอใช้ได้เลย รู้สึกว่าเรากำลังเป็นแบบนั้น แต่คงไม่ได้ลงเอยแบบนั้นหรอก 555 จะยังไงก็แล้วแต่ แต่เพลงนี้ก็เพราะดีและคิดว่าชีวิตช่วงนี้ก็พอจะอินไปกับเพลงนี้ได้มากขึ้น ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะขุดความคิดแง่ลบในหัวทิ้งไปแล้วคิดอย่างโลกสวยว่ากูก็มีโอกาสแบบนี้โว้ยยมั่ง ว่าแล้วก็พยายามต่อไป เป็นตัวของตัวเองให้ถึงที่สุด แต่ก็ปรับตัวในสิ่งที่ไม่ต้องฝืน มันต้องมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นมั่งแหละ เนาะ 😊
..แต่เนื่องจากเป็นคนที่มักจะมองโลกเผื่อแง่ร้ายไว้เสมอ มันก็คงต้องมีประโยคดักที่ว่า “ถึงจะไม่มีอะไรดีๆ เกิดขึ้นก็ไม่เป็นไรหรอกเนาะ อย่างน้อยก็ได้มีช่วงดีๆ ให้พอสุขใจ” ไว้เพื่อเตือนใจตัวเองอยู่ดี 555